In onze rubriek ‘Vrijmetselarij Ervaringen‘ hebben wij een openhartig gesprek over wat het betekent om Vrijmetselaar te zijn, telkens met een ander lid van onze vereniging. Deze keer is aan het woord…
Jasper Janssen
Ingewijd: 2016
Voorgaande loges van het “Groot Oosten” Broedertrouw ‘s Heerenberg, Schotse Rites (landelijk)
Nu lid van “Le Droit Humain”: Ramses Velp
Huidige functie: Meester van Talent
De Vrijmetselarij is…: “Niet elitair, maar wel doordacht.”
Jasper (38) is meewerkend voorman bij een deurenproducent. Hij draagt de symbolen van de Vrijmetselarij dagelijks om het lijf. Waarom is dit voor hem zo belangrijk?
Hij vertelt open over zijn lange en soms zware reis naar waar hij nu is, en hoe de Vrijmetselarij tegen alle verwachtingen in tóch bij zijn leven past.
“Ondanks dat mijn vader al 20 jaar Vrijmetselaar is, heb ik lange tijd weinig interesse gehad in wat het inhield. Ik was eenvoudigweg niet bezig met spiritualiteit en vond het allemaal maar een beetje ‘hippie-gedoe’.”
Wanneer is iemand klaar om toe te treden tot de Vrijmetselarij?
“Vroeger zou vast niemand van mij gedacht hebben dat ik ooit vrijmetselaar zou worden. Als puber en jong volwassene was ik geen lieve jongen. Ik bewoog mij in een milieu van drugsgebruik en geweld. Wanneer ik mij benadeeld of besodemieterd voelde werd ik agressief. Ik droeg een grote frustratie in mij, geworteld in mijn kindertijd. Helaas heb ik in mijn jeugd te maken gehad met verwaarlozing en geestelijke mishandeling door mijn moeder, die alcoholverslaafd was. Lange tijd heb ik op het spreekwoordelijke randje gebalanceerd en dreigde het mis te gaan met mij. Als ‘Laatste Kans Jongere’ moest ik leren omgaan met mijzelf en dat ging met vallen en opstaan.
Pas toen ik op het punt stond om zelf vader te worden kreeg ik behoefte aan houvast; ik zocht naar een stip op de horizon, een plek om mezelf te kunnen zijn – iets hoopvols. Het was een turbulente levensfase: de relatie met mijn toenmalige vriendin liep helemaal niet lekker en zelf zat ik midden in een flinke burn-out. Opeens werd ik nieuwsgierig naar wat mijn vader ervaarde bij de Vrijmetselarij. Ik ging vragen stellen: wat doen jullie daar dan precies? Welke mensen zitten erbij?
Ik geef de kernwaarden van de Vrijmetselarij door aan mijn kind: Wees lief voor anderen en denk na over wat je doet.”
Bij ieder antwoord dat ik kreeg groeide mijn interesse. Wat mij het meeste aansprak was dat je bij de Vrijmetselarij niet gestuurd wordt, maar geestelijk gekieteld. Aangezien ik wars ben van autoriteit en niet pas binnen de kaders van een geloof, leek deze vrijere benadering van zelfontplooiing goed bij mij te passen. Niemand vertelt je wat of hoe je iets moet doen, het is eerder een uitdaging of uitnodiging. De vrijmetselarij is trouwens ook veel minder zweverig dan ik aanvankelijk verwachtte.
Uiteindelijk denk ik dat je pas echt klaar bent om lid te worden van een loge wanneer je open staat voor jezelf én voor anderen. Bedenk dat het niet alleen gaat om wat je er persoonlijk uithaalt, maar ook: wat kan ik geven?”
Kun je eigenlijk wel Broeder zijn van een familielid?
“Ik ben ingewijd, bevorderd en verheven tot meester metselaar door mijn eigen vader! Dat was een ontzettend bijzondere ervaring. Door de Vrijmetselarij heb ik een andere band met hem opgebouwd. Onze verbinding, die lange tijd verbroken was door de problemen in ons gezin, is teruggekomen. Nu kunnen wij prachtige gesprekken hebben over allerlei onderwerpen en samen geïnspireerd raken door de comparities in de loge. Zo leren we elkaar op een totaal nieuwe manier kennen.”
Wat is de grootste les die je geleerd hebt als vrijmetselaar?
“Dat ik er mag en wíl zijn.
Het oordeel dat ik had over mezelf en anderen is milder geworden – we zijn allemaal maar mensen en je kunt iemand niet veroordelen op een eerste indruk. Je moet bereid zijn ondanks de tegenstellingen in harmonie te leven met anderen en je plek in de maatschappij in te nemen.
Mijn zoon is inmiddels 8 ½. Hij is een heel sociaal en lief kind. Ik geef de kernwaarden van de Vrijmetselarij aan hem door: help anderen waar je kan, denk goed na over wat je doet, werk aan een mooiere wereld.”
Wat zou je willen zeggen tegen mensen die twijfelen om zich aan melden?
“Wees niet bang voor de geheimzinnigheid. De Vrijmetselarij is niet elitair, maar doordacht. Wij hebben behoefte aan ruimdenkenden, er is plaats voor creatieve geesten. Er loopt allerlei pluimage bij ons rond, ook mensen met een rauwe achtergrond zoals ik zelf. Wie nieuwsgierig is kan zich aanmelden voor de open dag en voor zichzelf beslissen of het bij je past of niet.
De bekende vrijmetselaarssymbolen zoals de passer en winkelhaak draag ik duidelijk zichtbaar op mijn lijf middels een zegelring, een pet, stickers op mijn brommer et cetera. Ja, ik hang het echt aan de grote klok, haha. Dit extreme uitdragen doe ik met een reden. Ik wil het gesprek op gang krijgen en het stigma dat aan de Vrijmetselarij kleeft eraf halen. Wij zijn geen samenzwerende wereldorde die de macht wil grijpen. Het is zonde dat er soms zo’n spastisch beeld heerst over een groepje vrijdenkers. Als je me ziet in de trein, knoop dan vooral een gesprekje met me aan!”